respect what u have

THE HORSE THAT WANTED MORE BEAUTY

A cosmic god had ahorse. The horse was beautiful and also it had many good qualities. But it wanted to be more perfect in every way. It especially wanted to become beauty unparalleled.
One day the horse said to the cosmic god, "0 Lord, you have given me beauty. You have given me other good qualities. I am so grateful to you. But how I wish you could make me more beautiful. I would be extremely, extremely grateful if you could make me more beautiful."
The cosmic god said, "I am more than ready to make you more beautiful. Tell me in what way you want to be changed."
The horse said, "It seems to me that I am not well proportioned. My neck is too short. If you can make my neck a little longer, my upper body will be infinitely more beautiful. And if you can make my legs much longer
and thinner, then I will look infinitely more beautiful in my lower body."
The cosmic god said, "Amenl" Then immediately he made a camel appear in place of the horse. The horse was so disheartened that it started to cry, "0 Lord, I wanted to become more beautiful. In what way is this kind of outer form more beautiful?"
The cosmic god said, "This is exactly what you asked for. You have become a camel."
The horse cried, "Oh no, I do not want to become a camell I wish to remain a horse. As a horse, everybody appreciated my good qualities. Nobody will appreciate me as a camel."
The cosmic god said, "Never try to achieve or receive more than I have given you. If you want to lead a desire-life, then at every moment you will want more and more. But you have no idea what the outcome will be. If you cry for a longer neck and legs, this is what will happen. Each thing in my creation has its own good qualities. The camel is not as beautiful as you are, but it carries heavy loads and has a tremendous sense of responsibility.

- PRASHANT

Shavan masi harsh mansi

lahan astanna mazi aaji mala hi kavita ekwaychi.. baryachda lihayla sangaychi.. pan

tenva mala paawsache mahatw samajlele navte.... aata Dr zalyanantar mazya

khurchit basun jenva mi paawsachi waat baghtoy tenva mala hi kavita aathawli...

so frends enjoy the poem..

श्रावणमासी हर्षमानसी हिरवळ दाटे चोहिकडे

क्षणात येती सरसर शिरवे क्षणात फिरुनी ऊन पडे




वरती बघता इंद्रधनुचा गोफ दुहेरी विणलासे

मंगल तोरण काय बांधले नभोमंडपी कुणी भासे



झालासा सूर्यास्त वाटतो, सांज -अहाहा तो उघडे

तरुशिखरांवर उंच घरांवर पिवळे पिवळे ऊन पडे





उठती वरती जलदांवरती अनंत संध्याराग पहा

सर्व नभावर होय रोखिले सुंदरतेचे रुप महा





बलाकमाला उडता भासे कल्पसुमांची माळचि ते

उतरुनि येती अवनीवरती ग्रहगोलचि की एकमते





फडफड करुनि भिजले अपुले पंख पाखरे सावरती

सुंदर हरिणी हिरव्या कुरणी निजबाळांसह बागडती





खिल्लारे ही चरती रानी गोपही गाणी गात फिरे

मंजूळ पावा गाई तयांचा श्रावण महिमा एकसुरे





सुवर्ण चंपक फुलला विपिनी रम्य केवडा दरवळला

पारिजातही बघता भामा रोष मनीचा मावळला






सुंदर परडी घेऊनि हाती पुरोपकंठी शुध्दमती

सुंदर बाला या फुलमाला रम्य फुले पत्री खुडती





देवदर्शना निघती ललना हर्ष मावे ना हृदयात

वदनी त्यांच्या वाचून घ्यावे श्रावण महिन्याचे गीत

MELYANANTAR

MELYANANTAR

काल मरून मी स्वर्गात गेलो

इंद्र नाराज होता, रंभा तर फारच चिडलेली

एकंदरीत चित्र चिंताग्रस्त

.........

माझ्या कर्मकांडाची फ़ाईल स्वर्गात हि रखडलेली

इंद्र म्हणाला प्रेम करायचा प्रेम करायचा

म्हणून तू तिच्यावर किती रे प्रेम करायचा

तुला प्रेम वाटता वाटता

माझ्या प्रेमाचा स्टोक मलाच कमी पडायचा

ती तुझ्याकडे ढुंकून हि पाहत नसली तरी

तू तिच्यासाठी रात्रं-दिवस झुरायचास

तिने पायाने लवंडली तरी

प्रेमाची घागर तू परत काठोकाठ भरायचास

तिने तुझ्याकडे पाहिलं नसलं तरी

हि रंभा तुझ्या प्रेमाच दररोज लाईव टेलिकास्ट पहायची

दयेलाही दया येईल असे तुझे प्रेम पाहून

हि रंभा ढसा ढसा रडायची

सौंदर्य नको अमरत्व नको

मी तुझ्या सारखा प्रेम करेल असा वरदान मागायची

शिका जरा त्याच्याकडून

असा वरून मलाच गाल फुगवून सांगायची

येवढ माझा नाव घेतला असतास तर

मी हि तुला पावलो असतो

तुझ्या प्रत्येक संकटात मदतीला

स्वताहून धावलो असतो

येऊ दे तिला वर एकदा

सरळ तिला नरकातच पाठवतो

बघतोच मग तिला

तू कसा नाही आठवतो

तसा म्हणताच बोललो

म्हणालो ती नरकात जाणार असेल

तर मलाही तिथेच पाठवशील

नरक हि मला तिथे स्वर्गाहून सुंदर भासेल

का म्हणून तिने

माझ्याकडे यायचं

तहानलेल्याने पाण्याकडे

का पाण्याने तहानालेल्याकडे जायचं ?

मी साधारण मनुष्य, ती रुपाची राणी

मी साचलेलं पाण्याचं डबकं, ती झुळझुळ पाणी

मी खोबरेल तेल, ती अत्तरदाणी

मी हिमेश चा ऊऊऊऊ, ती लताची गाणी

मी खुरटे केस, ती लांब सडक वेणी

मी आरे च दुध, ती शुध्द लोणी

असा बोलताच इंद्राने चक्क हात जोडले

सकाळच्या पहिल्या गाडीने परत पृथ्वीतलावर धाडले

म्हणाला माझ्या संसाराला आग लावायचा तुझं काही तरी कपट आहे

सांगून सुधारणार नाही असा तू कुत्र्याचा शेपूट आहे

तू साधारण असलास तरी

तरी तुझं प्रेम असाधारण आहे

तिन्ही जगावर मात करेल

असा तुझ्याकडे कारण आहे .

- sabhar chori.. from jeet koli..

Man of la mancha ... vishwas nagre patil sir

mi vishvas nangre patil saranchya speechmadhe ekleli poem......

really inspiring.......

The Poem Of La Mancha
------------------------
To dream the impossible dream,
To fight the unbeatable foe,
To bear with unbearable sorrow,
To run where the brave dare not go.

To right the unrightable wrong,
To love pure and chaste from afar,
To try when your arms are too weary,
To reach the unreachable star.

This is my quest,
To follow that star,
No matter how hopeless,
No matter how far.

To fight for the right,
Without question or pause,
To be willing to march into Hell,
For a heavenly cause.

And I know if I'll only be true
To this glorious quest
That my heart will lie peaceful and calm
When I'm laid to my rest.

And the world will be better for this,
That one man, scorned and covered with scars
Still strove with his last ounce of courage
To reach the unreachable star.

- by "Joe Darion".
-------------------

INSPIRATION

a very inspirational poem

usuulon pe jahan aanch aaye takrana zaroori hai
jo zinda ho to phir zinda nazar aana zaroori hai


nayi umron ki khud_mukhtaariyon ko kaun samjhaye
kahan se bach ke chalna hai kahan jaana zaroori hai


thake haare parinde jab basere ke liye laute
saliqaamand shaakhon ka lachak jaana zaroori hai


bahut bebaak aankhon mein ta'alluq tikk nahi paata
muhabbat mein kashish rakhne ko sharmaana zaroori hai


saliqa hi nahi shaayad use mahsuus karne ka
jo kahta hai khuda hai to nazar aana zaroori hai

mere honthon pe apni pyaas rakh do aur phir socho
ki is ke baad bhi duniya mein kuch paana zaroori hai.